4.Moses 32 vo 36

4.Moses 32 vo 36

32:1 D Söhn Rụbens und d Söhn Gads nun besesse sehr viel Vieh, und si hei gsäh, dass sich ds Land vo Jạser und ds Land Gịlead guet für Viehherde het eignet.

2 Daher sy d Söhn Gads u d Söhn Rụbens zu Moses cho, zum Prieschter Eleạsar u zu de Gmeindvorsteher u hei gseit:

3 "Ạtaroth, Dịbon, Jạser, Nịmra, Hẹschbon, Eleạle, Sẹbam, Nẹboe und Bẹon 

4 das Land wo Jehova für d Gmeind Israel eroberet het, eignet sich guet für Viehherde, und dini Diener hend viel Vieh."

5 Witer hei si gseit: "We mir i dire Gunst stöh, de sorg drfür, dass mir dini Diener, das Land aus Bsitz bechöme und nid über de Jordan müesse zieh."

6 Moses het de Söhn Gads erwideret u de Söhn Rụbens: "Sölled eui Brüedere i Chrieg zieh während ihr do bliebed?

7 Warum wönd ier d Israelite entmuetige, sodass si nid i ds Land überezieh, wo Jehova ihne ganz bestimmt wird gä?

8 Genau das hei euri Vätere gmacht woni se vo Kạdesch-Barnẹ isch losschickt um sech das Land azluege.

9 Nachdem sie zum Tal Ẹschkol gange sind und das Land gseh hend, hend sie d Israelite entmutiert, sodass sie ned i das Land gange sind, wo Jehova ihne het welle gäh.

10 Damals het Jehovas Zorn gflammet und är schwor:

11 'D Manne im Alter vo 20 Jahr und drüber wo us Ägypte si cho, wärde das Land nid gseh, wo i Abraham, Isaak und Jakob mit eme Eid zuegsicheret ha, denn si si mer nid vo ganzem Härz gfolgt –

12 usser Kạleb, dr Sohn vo Jephụnne, dr Kenisịter und Jọsua, dr Sohn vo Nun, denn si si Jehova vo ganzem Härz gfolgt.'

13 Da flammt Jehovas Zorn gege Israel uf, und er het si 40 Johr dur d Wildnis lo z zieh, bis di ganz Generation, wo gmacht het, was i de Auge Jehovas schlächt isch gsi, ihr End het gfunde.

14 U jitz tretet Der statt eire Vätere uf – als e Bruet sündige Mönsche, wo der Zorn Jehovas gäge Israel no schüürt.

15 We Der Nech vo ihm abwändet, wird er ds Volk bestimmt witer i dr Wildnis la, u ihr werdet alli is Verderbe stürze."

16 Spöter sy zu ihm cho und hei gseit: "Lass üs hie Hürde us Stei für üses Vieh boue und Städt für üsi Ching.

17 Mir säuber wärde aber witer zum Kampf grüschtet vor de Israelite härgö, bis mer si zu ihrem Ort bracht hei. Üsi Ching wärde währenddesse gschützt vor de Bewohner vom Land i de befestigte Städt wohne.

18 Mir wärde nid zu üsne Hüser zruggkehre bis jede vo Israelite sis Land aus Erbe übercho het.

19 Mir wärde kes Erbe bi nene uf dr andere Jordansiite übercho, wüu üs e Erbe uf dr Oschtsiite vom Jordan zuegfalle isch."

20 Moses erwideret: "Tut Folgendes: Bewaffnet euch vor Jehova für den Krieg

21 u jede vo euch söll bewaffnet dr Jordan vor Jehova überquere. We är de sini Find vor sich här vertribe het

22 u ds Land vor Jehova ungerworfe isch, chöit dir zrüggchere u si frei vo Schuld gägenüber Jehova u Israel. De wird das Land vor Jehova euer Bsitz werde.

23 Wedr das aber nid tuet, sündiget ihr gäg Jehova. Für dä Fall söttet ihr wüsse, dass ihr eu für eui Sünde müend verantworte.

24 Dir chöit auso Städt für euchi Ching u Hürde für euches Chliibli boue, aber eues Verspreche müesst dir hebe."

25 D Söhn Gads u d Söhn Rụbens hei zu Moses gseit: "Herr, dini Diener werde mache, was du üs uftresch.

26 Üsi Ching, üsi Froue, üsi Veh u aui üsi Hüstier wärde dert i de Städt Gịleads blybe,

27 aber dini Diener werded überzieh, jede zum Kampf grüschtet zum vor Jehova Krieg füehre, so wies seisch, Herr."

28 Moses gab dann Eleạsar, em Prieschter, Jọsua, em Sohn Nuns und de Oberhäupter vo de Grossfamilie vo de Stämm Israels e entsprächendi Aawiisig.

29 Moses het zu nene gseit: "We d Söhn Gads u d Söhn Rụbens mit öich dr Jordan überquere – jede vo dene grüschtet zum Chrieg vor Jehova – u ds Land euch ungerworfe isch, de gebed ne ds Land Gịlead als Bsitz.

30 Faus si sech aber nid bewaffnet und mit euch überezieh, söue si sech bi euch im Land Kạnaan asiedle."

31 Druf hei d Söhn Gads und d Söhn Rụbens antwortet: "Wir werden tun, was Jehova zu uns, dine Diener, gseit het.

32 Mir wärde bewaffnet vor Jehova i ds Land Kạnaan überzüge, doch üse Erbsitz söu uf dere Site vom Jordan si."

33 Moses het ne gäh – de Söhn Gads, de Söhn Rụbens und em halbe Stamm Manạsses, vom Sohn Josephs – ds Königrich vo Sịhon, em König vo de Amorịter, u ds Chönigrich vo Og, em König vo Bạschan, das heisst ds Land, wo zu de Städt i dene Gebiet ghört het, u d Städt im Umland.

34 Die Söhn Gads hei Dịbon bout, Ạtaroth, Ạroër,

35 Ạtroth-Schọphan, Jạser, Jogbẹha,

36 Beth-Nịmrap u Beth-Hạran, befestigti Schtädt, u si hei Hürde us Stei für ds Chlynivieh errichtet.

37 Die Söhn Rụbens hei bout Hẹschbon, Eleạle, Kirjathạjim,

38 Nẹbou u Baal-Mẹonv – ihri Name si gänderet worde – u Sịbma. Si hei d Schtädt agfange, wo si wider ufbout hei umzbenenne.

39 Die Söhn Mạchirs, vom Sohn Manạsses, zoge nach Gịlead, hei es iignoh u d Amorịter vo dert vertribe.

40 Moses het denn Mạchir geh, em Sohn Manạsses, Gịlead und dä het sich dört aagluegt.

41 Jạir, dr Sohn Maạsses, het si i Kampf zoge und het ihri Zältdörfer iigno, woner denn Hawọth-Jạiray g'nennt het.

42 Au Nọbach zoge i Kampf und het Kẹnath mit sine abhängige Ortschafte iigno. Är het's nach sich sälber benannt: Nọbach.