3.Moses 27 vo 27
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 343
3.Moses 27 vo 27
27:1 Jehova het wyter zu Moses gseit:
2 "Red mit de Israelite und teile ihne mit: 'Wenn öpper es bsunders Gelübde ableit und Jehova de Schätzwärt für e Person wott opfere,
3 betreit dr Schätzwärt für ne Maa zwüsche 20 und 60 Jahr 50 Schekel Silber nach em Standardschekel vom Heiligtum.
4 Der Schätzwärt für ne Frou isch 30 Schekle.
5 Bi 5- bis 20 Jährige betreit dr Schätzwärt für ne Person männleche Gschlächts 20 Schekel, für e Person wibleche Gschlächts 10 Schikel.
6 Für Junge zwüsche emene Monet u 5 Jahr betreit der Schätzwärt 5 Schekel Silber, für Meitli 3 Schekel Silber.
7 Für Persone im Alter vo 60 Jahr und drüber beträgt der Schätzwärt für Männer 15 Schekle und für Froue 10 Schekle.
8 Isch de Beträffendi jedoch z arm zum de Schätzwärt zahle, söll sich d Person vor de Prieschter stelle, und de Prieschter söll e Wert für sie feschtsetze. Grundlag fürd Bewertig söu si, was dä wo z Gelübde ableit cha ufbringe.
9 Gaht's bi dem Gelübde um es Tier wo als Opfer für Jehova geignet isch, denn söll alles wo Jehova gäh wird heilig werde.
10 Es darf nid ersetzt oder ustuscht wärde – Guets gäge Schlächts oder Schlächts gäge guets. Wird aber doch es Tier gege es anders ustuscht, söll sowohl ds ursprüngliche Tier als o ds ustuuschte heilig wärde.
11 Ischs es unreins Tier wo nid aus Opfer für Jehova darf darbrocht wärde, sölls vor Prieschter gstellt wärde.
12 Der Prieschter soll es dann bewerten – ob es gut oder schlecht ist. Der vom Prieschter feschtgleit Wert soll gelten.
13 We dr Beträffend ds jedoch irgendwenn wott zrüggchoufe, söu är zum Schätzwärt es Föiftli derzue gä.
14 Falls öpper sis Huus heiliget, damits öppis Heiligs für Jehova wird, söll dä Prieschter es bewärte – obs guet oder schlecht isch. Dr Priis söll dem vom Priester feschtgleit Wert entspreche.
15 Wöu dä wo sis Huus heiligt, es zrugchoufe, söu är zum Gäud vom Schätzwärt es Föiftli derzue gä. De ghörts ihm.
16 Falls öpper en Teil vom Fäld woner bsitzt für Jehova heiligt, söll dä Schätzwärt nach dä Saatmängi veraschlagt wärde wo me brucht ums zbesä: Es Họmer Gerestsaat entspricht 50 Schekel Silber.
17 Heiliget är sis Fäud vom Jubeljahr a, gilt dä Schätzwärt.
18 Heiliget är sis Fäud nachem Jubeljahr, söll dr Prieschter für ihn dr Priis när berächne, wie viu Jahr das no bis zum nächschte Jubeljahr si und der Schätzwärt entsprächend reduziere.
19 We dä wo sis Fäud gheiligt het, es aber irgendwenn wott zrüggchoufe, söu er zum Gäud vom Schätzwert es Füfli derzue gä. De ghörts wider ihm.
20 Chouft er ds Fäud aber nid zrügg und wirds a öpper angers verchouft, chas nüme zrugkouft wärde.
21 Wird ds Fäud im Jubeljahr frei, sölls öppis Heiligs für Jehova wärde – es Fäud, wo ihm gweiht isch. Es wird Eigetum de Prieschter.
22 Faus öpper es koufts Fäud wo nid zu sim Erbbsitz ghört, für Jehova heiligt,
23 de söu ihm dr Prieschter dr Betrag vom Schätzwärt bis zum Jubeljahr berchne, und er söu dr Schätzwärt a däm Tag übergäh. Isch öppis Heiligs für Jehova.
24 Im Jubeljahr geit ds Fäud a Verchöifer zrügg, wo ds Land ghört.
25 Der Schätzwert soll immer nach em Standardschekel des Heiligtums feschtgleit werden. Ein Schekel soll 20 Gẹra entspräche.
26 Niemer dörf d Erschtgeburt vo Tier heilige, will d Erschtgeburt ghört Jehova. Ob Stier oder Schof, es ghört scho Jehova.
27 Chauft er es erstgebornigs unreins Tier nach em Schätzwärt los, söll er es Füftel vom Wärt derzue gäh. Wirds nid zruggkauft, sölls nach em Schätzwert verchauft werde.
28 Öppis Gwichts wo öpper Jehova us sim Bsitz bedingigslos weiht, darf nid verchouft oder zrüggkouft wärde. Das gilt für Mönsche, Tier und Landbsitz. Aues Gweihte isch öppis Hochheiligs für Jehova.
29 Usserdem darf kei Verurteilter wo für d Vernichtig abgsonderet worde isch, los gchouft wärde. Är muess unbedingt sterbe.
30 Vo allem, was ds Land füre bringt – öb vom Ertrag vom Fäld oder vo de Frücht vo de Böim – ghört e Zähntel Jehova. Es isch öppis Heiligs für Jehova.
31 Wett öpper irgendwenn öppis vo sim Zähntel zrüggchoufe, söu är e Füftel dervo derzue gä.
32 Jedes Zehntel vum Grossvieh un vum Kleinvieh, des heisst jedes zehnte Tier, des unda däm Hirteschtab düre goht, soll ebis Heiliges fir Jehova wäre.
33 Me darf weder ungersueche obs guet oder schlächt isch, no darfs ustuscht wärde. Versuecht öpper trotzdem, es uusztusche, söll sowohl ds ursprüngliche Tier als o ds ustuuschte chli heiligs werde. Es darf nid zruggkauft werde.'"
34 Das sy d Gebot, wo Jehova Moses ufm Bärg Sịnai für d Israelite gäh het.