2.Moses 12 vo 40

2.Moses 12 vo 40

12:1 Jehova het itz zu Moses u Aron in Ägypte gseit:

2 "Der Monet söll für eu der erst si. Mit ihm söll das Jahr afange.

3 Teilt de ganz Gmeind Israel mit: 'Am 10. Tag sell sech jede es Lamm für sini Familie näh, es Lamm für e Huusgmeinschaft.

4 Wenn d Huusgmeinschaft aber für ds Lamm z chlii isch söll sies mit ihrem nächschte Nachbare i ihrem Huus teile, je nach Azahl vo de Persone. Berücksichtigt bim Berächne vo de Mängi, wi vil jede vom Lamm wird ässe.

5 Ds Lamm mues fählerlos, männlich und es Jahr alt si. Chönds unter de Schoof oder de Geiss ussueche.

6 Versorgt's bis zum 14. Tag das Monet. Denn söll die ganzi Versammlig vo de Gmeind Israel es i de Obigdämmerig schlachte.

7 Si söuä öppis vom Bluet näh u s uf die beide Türpföschte u obe a Türrahme vo de Hüser sprütze wo si ds Lamm ässe.

8 Si söue ds Fleisch i dere Nacht ässe. Es söu über em Füür brate u mit ungsäuertem Brot und bitte Chrütli gässe wärde.

9 Esst nüt dervo roh oder is Wasser kocht, sondern bratets über em Füür – der Chopf zäme mit de Ungerschänkle u de Innereie.

10 Ihr dörfed nüt drvo bis am Morge ufhebe. Was am Morge no übrig isch, sölled ihr verbränne.

11 So sött Der's ässe: mit feschtzogenem Gürtel, mit Sandale a dä Füess und mit äm Stab i dä Hand. Esst's in aller Eile! Es isch s'Passah Jehovas.

12 I wirde nämlech i dere Nacht düre Ägypte ga u dert jede Erstgeborene töte – öb Mensch oder Tier. I wirde aune Götter Ägypte mis Urteu vollstrecke. I bi Jehova.

13 Das Bluet söll es Zeiche a de Hüser si wo dir sit. I wirde des Bloet sieh un an äich vorbiige, un d Plag wird äich nit träffe, wenn i Ägypte bestrafe.

14 Dä Tag söll für eu ä Gedänktag si und ihr söllet en als Fäscht für Jehova fiire. Ihr sollt ihn in allne eure Generatione fiire. Die Aordnig gilt uf Duur.

15 siebe tag söu dir ungsäuerts brot esse. Ja, am erste Tag sötteder dr Suurteig us eune Hüser wägschaffe. Wenn nämlech öpper vom erschte bis zum 7. Tag öppis mit Suurteig isst, muess er us Israel entfernt wärde.

16 Am erste u am 7. Tag söuder e heiligi Versammlig abhaute. A dene Täg söll niemer schaffe. Nume was jede zum Esse brucht, dörf zuebereitet werde.

17 Ihr söttet ds Fäscht vo de ungsäuerte Brot fiire, denn a däm Tag wirdi euri Schar us Ägypte usefüehre. Fiiret dä Tag i aune euchne Generatione. Die Anordnig gilt uf Duur.

18 Vom Abe vom 14. bis zum Abe vom 21. Tag im erschte Monet söu dir ungsäuerts Brot ässe.

19 Siebä Täg darf kes Suurteig i öichne Hüser z finde, denn wär öppis mit Suurteig isst – öb Fremde oder gebürtige Israelit , dä söll us dr Gmeind Israel entfernt wärde.

20 Dir dörft nüt ässe wo Suurteig enthaltet. I aune Hüser sött ihr ungsäuerts Brot esse.'"

21 Sofort het dr Moses alli Ältiste Israels gruefe und het zu ihne gseit: "Göh doch, suecht für jedi eure Familie jungi Tier us und schlachtet ds Passahopfer.

22 Toucht de e Büschu Ysop i ds Bluet wo dr inere Schüssu hei ufgfange, und bestricht drmit dr ober Teil vom Türrahm u di beide Türpfoschte. Niemer vo euch darf bis am Morge ds Huus verlah.

23 We Jehova de dürs Land geit um d Plage über d Ägypter z bringe, u ds Bluet am obere Teil vom Türrahme und a de beide Türpfoschte gseht, wird Jehova ganz sicher am Igang verbi gah. Er wird nid zuelah, dass die todbringendi Plage i eui Hüser dringt.

24 Haltet nech a die Vorschrift. Si giltet uf Duur für eu und eui Söhn.

25 We dir i das Land chunnt wo Jehova euch wi versproche wird gä, söue dir die Fiir begah.w

26 U we dini Söhn frage: 'Was bedütet di Fiir für eu?',

27 denn antwortet ne: 'Es isch ds Passahopfer für Jehova, wo a de Hüser vo de Israelite in Ägypte vrbiigange het, won er d Plag über d Ägypter bracht het, aber üsi Hüüser verschonde het. Da het sech ds Volk töif verbütet u gworfe.

28 Druf si d Israelite wäggange u hei aues so gmacht wi Jehova es Moses u Aron het uftreit. Genau so hei sies gmacht.

29 Um Mitternacht het Jehova denn jede Erschtgeborene in Ägypte umbracht: vom Erschtgeborene vom Pharao, wo uf sim Thron hockt, bis zum Erschtgeborene vom Häftling im Gfängnis, au alli Erschtgeborene vo de Tier.

30 In däre Nacht isch dr Pharao ufgschtande un au alli sini Diener un alli andere Ägypter, un under d Ägypter het ä grosses Gschrei üsgmacht, denn s het kes Hus ge, in däm nit jemads gschtorbe war.

31 Sofort het är Moses u dr Aaron i dr Nacht zu sich gruefe u het gseit: "Los, zieht wäg vo mym Volk – ihr u di andere Israelite. Geit u dient Jehova, so wi dirs gseit heit.

32 Nähmt o öii Vehärde mit u geit – so wi ders gseit heit. Aber dir müesst mi o sägne."

33 Die Ägypter hän denn ds Volk drängt, ds Land schnäu z vrlah. "Süsch simer aui so guet wi tot!", hei si gseit. 34 Da het ds Volk dr Mehlteig no ungsäueret mitgno. Si hei d Backtrög i ihri Chleidig gwicklet uf de Schultere treit.

35 Ou d Israelite d Awisig vo Moses befolgt u hei d Ägypter um Gägeständ us Silber u Gold u um Chleider bietet.

36 Jehova het drfür gsorgt, dass ds Volk d Gunst vo dr Ägypter gwunne het, so dass die ne gä hei, worum si bäte. So hei si d Ägypter usgsuecht.

37 Di Israelite bringe denn vo Rạmses in Richtig Sụkoth uf. Es si 600'000 Manne z'Fuess gsi - d'Chinde nid mitzellt.

38 O vil Mischvolk zoge mit ne u si hei Chli- u Grossvouhärde derby gha, e grossi Mängi Vieh.

39 Si hei us däm Teig bachte, wo si us Ägypte mitbrocht hei, ungsäuerti Fladebrot. Dr Teig isch ungsüürt gsi, denn si si si so plötzlech us Ägypte vertribe worde, dass si ke Proviant hei chönne vorbereite.

40 Dr Ufenthalt vo dr Israelite, wo in Ägypte gläbt hei, het 430 Johr duure.

41 Ufä Tag genau nach 430 Jahr hei aui Scharä Jehovas us Ägypte wägzoge.

42 Es isch e Nacht wo si söue fiire, dass Jehova si us Ägypte befreit het. Das ganze Volk Israel söll die Nacht dur alli Generatione dur d Ehre Jehovas fiire.

43 Jehova het jetzt zu Moses und Aron gseit: "Für das Passah gilt folgende Bestimmung: Kein Ausländer darf davon ässen.

44 Falls aber öpper mit Geld kauft het Sklave, söll er ihn ersch beschnide. Dänn dörf er mitesse.

45 Ansiedler und Lohnarbeiter dörfed nid devo ässe.

46 Jedes Lamm söll imene einzige Huus gässe werde. Ihr dörfet nüt vo dem Fleisch usem Huus usebringe und ihr dörfet keine vo sinere Chnoche verbräche.

47 Die ganzi Gmeind Israel söll Passah fiire.

48 Faus e Fremde bi dir asässig isch und ds Passah für Jehova wott fiire, müesse aui männleche Persone i sire Huusgmeinschaft beschnitte wärde. Denn darf er drzue cho und es fiire. Er isch denn wie en gebürtige Israelit. Wär nid beschnitte isch darf jedoch nid devo ässe.

49 Für d Iheimische u de Frömde, wo bi öich asässig isch, söu eis u ds gliche Gsetz gäute.

50 Die Israelite hend alles genau so gmacht wie Jehova es Moses und Aron uftreit het. Genau so hendses gmacht.

51 An ebendigem Tag het d Jehova d Israelite mit ihrne Schar us Ägypte use gführt.