2.Chronika 24 vo 26

2.Chronika 24 vo 26

24:1 Jọas isch sibe Johr alt gsi, wo er König worde isch, un het 40 Johr in Jerusalem regiert. Sy Muetter het Zịbja gheisse und isch us Beërschẹba kumme.

2 Solang de Prieschter Jehojadạ gläbt het, het Jọas gmacht, was z Jehovas ougen richtig war.

3 Jehojadạ het zwei Froue für ihn usgwählt, und d Jọas isch Vater vo Söhn und Töchtere worde.

4 Jọas het denn dr Herzenswunsch gha, ds Huus Jehovas wieder instand z setze.

5 Er het also d Prieschter und Levị hei zäme gredt und zu ihne gseit: "Göhnd i d Städt Judas und sammlet vo ganz Israel für die jährlich afallende Reparature am Huus vo euem Gottes Gäld i. D Sach isch dringend!" D Levịte hei sech jedoch Zyt lah.

6 De König het denn de Oberpriester Jehojadạ zu sich gredt und gfragt: "Wieso hesch nid drfür gsorgt, dass d Levịte in Juda und Jerusalem die heilige Stüür isammle? Die Stüür het scho Jehovas Diener Moses vo de Versammlig Israels fürs Zelt vom Zügniss verlangt.

7 Schliesslech si d'Söhn vo Athạlja di böse Frou im wahre Gotteshuus ibroche und hei aui heilige Gägeständ usem Huus Jehovas fürs Baal verwändet.“

8 Uf Aordnig vom König isch denn e Chaschte aagfertiget worde und üse am Tor vom Huus Jehovas uufgstellt worde.

9 Dnohch isch in ganz Juda un Jerusalem derzue ufgruefe worde, Jehova de heilige Schtüür z bringe, zum Moses, der Diener vum wahre Gottes, Israel in dr Wildnis verpflichtet het.

10 Aui füehrende Manne und ds ganze Volk het sich gfreut. Me het immer wider Gäut bracht u es i Chaschte gwürkt bis er voll gsi isch.

11 We d Levị dä Chaschte inebrocht hei, damit är am Chönig übergä isch worde und me festgsteut het das viu Gäud drin si gsi, si dr Sekretär vom König und dr Beouptrait vom Oberprieschter cho und hei dr Chaschte gleert. De isch är wider a si Platz gstellt worde. Das hei si jede Tag gmacht u es isch e Mengi Gäud zämecho.

12 Der König und Jehojadạ hei es dene gäh, wo d'Arbeite am Huus Jehovas beufsichtigt hei. Si hei Steinhouer und angeri Handwärker für d Instandsetzig vom Huus Jehovas iigstellt, o Männer, wo bir Usbesserig vom Huus Jehovas Iise- und Kupferarbeite usfüert hei.

13 Di Verantwortleche hei drfür gsorgt, dass mit dr Instandsetzig agfange isch, u d Arbeit isch unger ihrer Ufsicht guet vora gange. Ds Huus vum wahre Gott isch wider i si früehere Zuestand bracht worde u vrschtärkt.

14 Wo alles fertig isch gsi, hei si ds räschtliche Gäud zum König u Jehojadạ brocht. Es isch verwändet worde, um Gegeständ fürs Huus Jehovas herzstelle, Gegeständ für de Dienscht u s Opfer sowie Bächer u Gegeständ us Gold u Silber. Solang Jehojadạ gläbt het, sind im Huus Jehovas regelmässig Brandopfer dargstellt worde.

15 Nacheme lange, erfüllte Läbe isch gstorbe Jehojadạ im Alter vo 130 Jahr.

16 Ma begrut nen in dr Schtadt David bi d Kenige, denn er het in Israel fir dr wahre Gott un s Hus Gottes Guetes doe.

17 Nach Jehojadạs Tod si di füehrende Männer vo Juda zum König cho. Si hei sech vor ihm verbütet u dr König uf si ghört.

18 Ds Volk het dann des Hus Jehovas vu sinere Vorfahre vusammelt un het agfange, di heilige Pfähle un Götze z vrehre, sodass Gott uf Juda un Jerusalem wägä ihrem Schuld zornig wore isch.

19 Jehova het immer wieder Prophete zu ihne gschickt wo si zu ihm sötte zrüggfüehre. Ständig hei si ds Volk gwarnt, doch es het nid wöue ghöre.

20 Gottes Geist isch über Sachạrja, dr Sohn vom Prieschter Jehojadạ. Är het sech öppis erhöht vor ds Volk gschteut u het gmerkt: "Das seit der wahr Gott: 'Warum übertreitet ihr d Gebot Jehovas? Das wird nid guet gah! Wil ihr Jehova verloh hend, wird er eu au verloh.'"

21 Si hei sech jedoch gäg ihn verschworä u hei ne uf Befähl vom Chönig im Vorhof vom Jehovas steinigt.

22 König Jọas het auso die loyali Liebi vergässe, wo ihm si Vater Jehojadạ zeigt het, u het däm si Bueb um bracht. Är isch mit de Wort gstorbe: "Jehova söu es gseh und euch zur Rächeschaft zieh."

23 Zu Jahresbeginn het ds syrische Heer gäge d Jọas aagrügt u isch z Juda u Jerusalem iigfloge. Si hei aui füehrende Manne vom Volk umbracht und hei ihri ganzi Bitze zum König vom Damạskus gschickt.

24 Obwohl d Syrer mit nem Heer agrückt hän, wo nume wenige Ma stark isch, het d Jehova nene d Sieg iba ä sehr grosses Heer ge, denn Juda het Jehova, d Gott siine Vorfahre vulo. So voll gstreckt hends s Urteil a Jọas.

25 Wo si abzoge (sie nä schwär verwundet zrüg lah), verschworä sech sini eigetä Hofbeamtä gägä ne, wüu är ds Bluet vor Söhn vom Prieschter Jehojad vergässe het. Ma ermordet nen in sinem Bett. So isch er gstorbe un isch in dr Schtadt David begrabe worde, allerdings nit in de Grabschtätte dr Kenige.

26 D Verschwörer si Sạbad gsi, dr Sohn vo dr Ammonịterin Schịmeath, und Jehosabạd, dr Sohn vo dr Moabịterin Schịmrith.

27 Alles über d Söhn vom Jọas, die vile gäge ihn grichtete Ussprüch u d Instandsetzig vom wahre Gott isch i de Uufzeichnige im "Buech der Könige" feschtghalte. Nach ihm isch si Sohn Amạzja uf e Thron cho.