2.Chronika 20 vo 36

2.Chronika 20 vo 36

20:1 Nochane zoge d'Moabịter und d'Ammonịter zäme mit es paar vo de Ammonịma gege Jọsaaphat in Chrieg.

2 Jọsaaphat isch mitteilt worde: "Us der Richtung des Meeres, von Ẹdomc her, rückt ein grosses Heer gegen dich a. Jetzt ist es in Hạzazon-Tạmar, das heisst En-Gẹdi."

3 Da het Jọsaaphat Angst übercho und beschlosse, Jehova zsueche. Er het ganz Juda zumene Faste ufgruefe.

4 S Volk vo Juda isch denn zäme cho, um Jehova z'befroge. Si si us allne Städt Judas cho, um sich bi Jehova Rat z'hole.

5 Jọsaaphat isch vor de Versammlete us Juda und Jerusalem im Huus Jehovas vor em neue Vorhof uf gstande

6 u bätte:

"O Jehova, Gott üsere Vorfahre, bisch nid Gott im Himmel und herrschschsch nid über alli Königrich vo de Völker? I dire Hand sy Chraft u Macht u niemer cha gäg di standhaute.

7 O unser Gott hesch nit d Bewohner vo däm Land vor dim Volk Israel vertribe und ds Land denn dr Nachkomme vo dim Fründ Abraham als duurhafte Bsitz gä?

8 Si hei sech drin agsidlet und dert es Heiligtum zur Ehr vo dim Name bout. Si hei gseit:

9 'Faus es Unglück über üs chunt, ob itz dür ds Schwert, dür es Strafgricht, wo Pest oder e Hungersnot, wei mir üs vor däm Huus vor Dich anestelle – denn das Huus treit di Name u i üsere Not zu Dir um Hilf rüefe. Erhöre üs de bitte u rette üs.'

10 Hie si nun d Männer us Ạmmon, Mọab und Bergland vo Sẹir. Du hesch Israel wo es us Ägypte cho isch, nid erlaubt, i ihres Land iizfalle. Israel isch dene usgwiche und het si nid usglöscht.

11 U aus dank derfür chöme si itz zum üs us dim Bsitz vertribe wo du üs aus Erbe gäh hesch.

12 O üse Gott, wirsch nid ds Urteil ane vollstrecke? Mir si gäge z riese Heer wo uf üs zumarschiert, machtlos. Mir wüsse nüm witer, doch üsi Ouge si uf di grichtet."

13 Währenddesse isch ganz Juda vor Jehova, zäme mit de Froue u de Ching, o de chline.

14 Under de Versammlete isch Jahạsiël (Sohn vo Sachạrja, Sohn vom Benạja, Sohn vom Jẹiël, Sohn vom Mattạnja), en Levịt vo de Söhn Ạsaaphs. Jehovas Geist isch über ihn cho

15i u är het gseit: "Ihr alli us Juda, ihr Iwohner Jerusalems, König Jọsaaphat, losed zue! Jehova len äich sage: 'Habt kei Angst un grote nit in Panik vor däm grosse Heer. Nit ihr kämpft däne Kampf, sundern Gott.

16 Zieht ne morn entgäge. Si wärde dr Pass vo Ziz ufecho. Am Ändi vom Tal vor Wildn Jẹruël werdeder uf si träffe.

17 Ihr bruuchet i dere Schlacht nid zkämpfe. Stellet nech hii, blybt staa u seht wie Jehova euch rettet. Juda un Jerusalem, hän keini Angscht un grettet nit in Panik! Zieht ne morge entgegä un Johva wird äich bschtoh.

18 Sofort het sich Jọsaaphat tüüf mit dem Gsicht zur Ärde verbunde. Ganz Juda und d Iwohner Jerusalems wärfe sich vor Jehova nieder und bätte Jehova ah.

19 Dann erhoben sich die Levịten, d Nachkomme vo Kẹhathy und Kọrah, und priise Jehova, de Gott Israels, mit sehr luter Stimm.

20 Früeh am nächste Morge hei si sech zur Wildnis vo Tekọa ufgmacht. Als sie ufbringe, schtellt sich Jọsaaphat vor sie un sait: "Ihr Männa vu Juda un ihr Ihwohner vu Jerusalem, härt ma zue! Vertrout uf Johva, aicha Gott, dass ihr schtandhalte kennt. Vertrauet sinene Prophete, un ihr den Erfolg ha."

21 Nachdem er sich mit em Volk berate het, het er Männer drzue bestimmt, Jehova mit Lieder z'priise. Si söttet i heiligi Gwänder kleidet vor de bewaffnete Manne heregah und singe: "Dank Jehova, denn sini loyali Liebi bliebt für immer."

22 Wo si fröidig Lobgsäng hei aagstimmt, het Jehova gäge d Männer us Ạmon, Mọab und em Bärgland vo Sẹir, wo z Juda idranget, e Hingerhaut, u si hei sech gägesitig umbracht.

23 D'Ammonịter und d'Moabịter hei sech uf d'Bewohner vom Bärgland vo Sẹir gstürzt und si völlig usglöscht. Wo si mit ihne fertig si gsi, hei si sech gägesitig tötet.

24 Wo d Manne vo Juda denn zum Wachtturm ir Wildnis sy cho u nach em Heer Usschou ghaute hei, hei si d Liche uf dr Ärde gseh – es het ke Überläbende gäh.

25 Da sind Jọsaaphat und sini Männer ane gange und hend Büeze sammlet. Si hend bi de Tote e Mengi Chleidig gfunde, wertvolli Gägeständ und anderi Sache. Si hei plünderet, so viu si hei chönne träge. Drü Täg hei si bruucht, für di richi Bütt wägzschaffe.

26 Am vierte Tag hei si sech im Tal Berạch versammlet, wo si Jehova priise. Drum hei si däm Ort dr Name Tal Berạch gä. So heisst är bis hüt.

27 De hei aui Manne us Juda und Jerusalem mit Jọsaphat ar Spitze nach Jerusalem zrügg gchert. Si hei sech gfreut wöu Jehova ihne de Sieg über ihri Feind gschänkt het.

28 Mit Saiteninstrument, Harfe und Trumpete zoge sie in Jerusalem ii und geen zum Huus Jehovas.

29 Wo d Königrichi vo de Länder ghört hei, dass Jehova gege d Feind Israels kämpft het, hei si wäge Gott grossi Angst übercho.

30 Drum hets im Königrich unter Jọsaaphat kei Störig geh. Sin Gott het defür gsorgt daser ringsum Rueh het.

31 Jọsaaphat het wyter über Juda regiert. Är isch mit 35 Johr König worde u het 25 Johr in Jerusalem regiert. Sy Mueter het Asụba gheisse u isch d Dochter Schịlhis gsi.

32 Er isch uf em gliiche Wäg gange wie si Vater Ạsa. Är sech nid devo ab u het ta, was z Jehovas Ouge richtig isch gsy.

33 Die Höhe sind aber nid besitigt worde. Ds Volk het sich im Härz no nid vorbereitet, em Gott sire Vorfahre z diene.

34 Alles Witeri über d Gschicht Jọsaaphats, vom Aafang bis zum End, steit i de Uufzeichnige vo Jẹhu, em Sohn Hạnanis, wo i ds "Buech der Könige vo Israel" ufgno worde si.

35 später het sech dä König Jọsaaphat vo Juda mit König Ahạsja vo Israel wo Schlächt gmacht het.

36 Zäme mit ihm als Partner het er in Ẹzjon-Gẹber Schiffe wo nach Tạrschisch fahre sött.

37 Doch Eliẹser, dr Sohn vo Dodawạhu us Marẹscha, prophezite Jọsaaphat: "Weil du dich mit Ahạsja verbündet hast, wird Jehova dein Werk zerstören." So isch es cho, dass d Schiffe zerschellten und nid nach Tạrschisch hei chönne fahre.