2.Chronika 18 vo 36

2.Chronika 18 vo 36

18:1 Jọsaaphat isch u huere rich gsy u agseh, doch är het sech mit Ạhab verschwägeret.

2 Nach einige Jahr ischer den zue gange Ạha uf Samạria. Ạha für ihn gschlachtet und d Lüt wo bi ihm si gsi, viu Schaf u Rinder. Är drängt Jọsaaphat derzue, gäge Rạmoth-Gịleadd i Chrieg z'zieh.

3 König Ạhab von Israel hat König Jọsaaphat von Juda: "Ziehst du mit mir nach Rạmoth-Gịlead?" Jọsaaphat het antwortet: "I bi wi Du, u mini Lüt si wi dini Lüt u werde di im Chrieg ungerstütze."

4 Jọsaaphat het jedoch zum König vo Israel gseit: "Erkundig dich bitte zerst, was Jehova dezue seit."

5 Do het de König vo Israel d Prophete zäme gruefe - es si 400 gsy und het si gfragt: "Söue mer gäge Rạmoth-Gịlead i Chrieg zieh oder nid?" Si antwortet: "Zieh los! Der wahre Gott wird's i d Hand vom König gä."

6 "Gits hier nicht einen Propheten Jehovas?", wollte Jọsaaphat wüsse. "Befragen wir Gott doch auch durch ihn."

7 Druf het de König vo Israel zu Jọsaaphat gseit: "Es isch scho no öpper da womer chönd Jehova befrage, aber i hasse ihn. Är prophezit nie Guets über mi, immer nume Schlächts. Es isch Michạja, dr Sohn vo Jịmla." Jọsaaphat entgägnet: "So öppis söttsch als König nid säge".

8 Do het de König vo Israel e Hofbeamte gruefe und befahl: "Schnell, hol Michạja, dä Sohn vom Jịmla!"

9 Der König vo Israel und Jọsaaphat, der König vo Juda, si in königleche Gwänder jede uf sim Thron ufem Dreschplatz am Toreingang vo Samạria ghocket, und alli Prophete prophezyte vor ihne.

10 Zedekịa, dr Sohn Kenaanas, het sich denn Hörner us Iise gmacht und verkündet: "Das seit Jehova: 'Damit wirsch die Syrer aufspiessen bis sie ausgrottet hast.'"

11 Aui angere Prophete prophete z'gliiche. Si hei gseit: "Zieh nach Rạmoth-Gịlead. Du wirsch Erfolg ha. Jehova wirds id Hand vom Chönigs gäh."

12 Der Bote, der Michạja hole sött, rietet ihm: "D Prophete kündiget dem König durchweg Guetes ah. Machs bitte o so und säg öppis guets."

13 Michạja het jedoch gantwortet: "So wahr Jehova läbt: I gibe nume ds witr, wo mi Gott seit!"

14 Won er vor em König erschiene het, het ihm dä d Frag gstellt: "Michạja, sölle mer nach Rạmoth-Gịlead i Chrieg zieh oder nid?" "Zieht los! Ihr werdet Erfolg ha", het di prompt Antwort glut. "Sie wärde i Euri Hand gä."

15 Druf het ne dr König gfragt: "Wie oft mues ig di la schwöre, dass du mir im Name Jehovas nüt aus die reini Wahrheit seisch?"

16 Michạja het gantwortet: "Ich gseh aui Israelite uf de Berge zerstreut wi Schaf, wo ke Hirte hei. Jehova het gseit: 'Sie hei ke Herr. Si söue aui z Friede hei gah.'"

17 Da het de König vo Israel zu Jọsaphat gmeint: "Hani dr nid gseit, dass er nie guets über mi profezyt sondern nume Schlächts?"

18 Michạja het wyter gseit: "Hört drum d Wort Jehovas: I ha Jehova uf sim Thron gseh u ds ganze Heer vom Himmu rächts u links vo ihm schtah.

19 Jehova fragt denn: 'Wer wird König Ạha vo Israel tüschle, dass er nach Rạmoth-Gịlead zieht und det gheit?' Der eint het das vorgschlage, wo ander das.

20 Da isch e Geist vor Jehova gstande u het gseit: 'I wird ihn tüüsche.' 'Wie wosch das mache?', het Jehova gfröget.

21 Er het antwortet: 'I wird anegah und en irreführende Geischt im Mul vo sine Prophete wärde.' Druf het er gseit: 'Du wirsch ne tüüsche. Und du wirsch o Erfolg ha. Gang u mach das.'

22 Wie du gsehsch het Jehova en irreführende Geist is Muul vo dine Prophete hie gleit. Aber Jehova het beschlosse Unglück über di z bringe."

23 Dann isch Zedekịa, der Sohn Kenaanas, zu Michạja, ihm is Gsicht gschlage u het gsait: "Wie isch denn Jehovas Geischt vo mir zu dir gange, um mit dir z rede?"

24 Michạja het gantwortet: "Das wirsch a dem Tag gseh wo di im innerste Ruum verstecksch."

25 Der König vo Israel befahl dann: "Bringt Michạja zu Ạmon, em Stadtoberste, und zu Jọas, em Sohn vom König.

26 Seit zu ihne: 'Steckt dene Bursche i ds Gfängnis und chürzt sy Brot- und Wasserration bis i z Friede zruggchume. Das isch es Befähl vom König!'"

27 Michạja aber erwideret: "Wennd z Friede zrug chunsch, het d Jehova nid mit mir gredet." Und er het dezue gfüehrt: "Ihr Völker, nämed das alli zur Kenntnis!"

28 Dann isch dr König vo Israel mit Jọsaaphat, em König vo Juda, nach Rạmoth-Gịlead zoge.

29 Dr König vo Israel het zu Jọsaaphat gseit: "Ich verkleide mi für d Schlacht und du ziesch dis Königsgwand a." Also het sich de Kenig vo Israel verkleidet und sie zoge id Schlacht.

30 Der König vo Syrie het syni Kriegswagekommandanta aagwiese: "Griift niemand a – öb klein oder gross – usser de König vo Israel."

31 Wo d Kommandante Jọsaaphat gseh hei, hei si gmeint: "Das isch de Kenig vo Israel." Si hei uf ihn gstüret um ne azgriife, u d Jọsaaphat het um Hilf gschribe. Da het ihm Jehova ghulfe. Gott het si sofort vo ihm abglänkt.

32 Sobald die Kommandante hei gmerkt, dass es gar nid dr König vo Israel gsi isch, hei si d Verfolgig ufgäh.

33 Eine vo de Manne het jedoch e Pfiili zuefällig so abgschosse, dass er dr König vo Israel dür e Spalt i dr Rüschtig het troffe. Da het dä König zu sim Wagelänker gseit: "Dreh um, bring mi us dr Schlacht wäg. I bi schwär verwundet."

34 Der Kampf het der ganz Tag tobt u der König vo Israel het im Wage müesse gstützt wärde. Der Syrer zuegwandt isch er dert bis zum Obe gstande. Bi Sunneuntergang isch er gstorbe.