1.Samuel 1 vo 31

1.Samuel 1 vo 31

DS ERSCHTE BUECH SAMUEL

1:1 In Ramathạjim-Zọphim, im Bärgland vo Ẹphraim, het e Manna namens gläbt Elkạnas, Sohn vom Jẹroham, Sohn vom Elịhu, Tọhu, Sohn vo Zuph, e Ephraimịter.

2 Fraue het gha: Die eint het Hanna gheisse, die anderi Penịnna. Penịnna het Chinder gha, Hanna dagege isch chinderlos gsi.

3 Dä Maa isch jedes Jahr vo sinere Stadt uf Sịlo ue ga, um Jehova, dr Herr vo dä Heere, aazbätte und ihm z opfere. Dört hei Họphni und Pịnähas dient, die beide Söhn Ẹlis, als Prieschter für Jehova.

4 Eines Tages, wo Elkạna es Opfer darbrocht het, het er sy Frou Penịnna u aune ihrne Söhn u Töchter Aateil vom Opferfleisch gä.

5 Hanna het jedoch e bsundrige Aateil becho, denn si isch es gsi wo er gliebt het – allerdings het d Jehova ihr kei Chind gschenkt gha.

6 Ihri Rivalin Penịnna het se unerbittlech verspottet zum se kränke wüu Jehova ihr ke chinder gschenkt het.

7 Das het si Jahr für Jahr gmacht. Immer wenn Hanna zum Huus Jehovas ufegange isch, het ihri Rivalin se so sehr verspottet, dass si brüelet und nüt me gässe het.

8 Ihr Maa Elkạna het zue ihr gseit: "Hanna, warum grännsch denn u issisch nüt? U werum bisch du so truurig? Bini dir nümm wert als zäh Söhn?"

9 Nachdem d Familie nun in Sịlo gesse und trunke het, isch Hanna ufgstande. Dä Priester Ẹli isch grad uf em Stuehl am Türpfoschte vom Tempel Jehovas gsässe.

10 Hanna isch völlig verzwiiflet gsi. Si het a z Jehova z bäte und hei hemmigslos aagfange.

11 Folgendes Gelübdi het sie abgleit: "O Jehova, Herr der Heere, we du min Chummer gsehsch u a mi, dini Dienerin, dänksch u mi nid vergissisch u mir e männleche Nachkomme schänksch, de wird ig ihn dir, Jehova, für sis ganze Läbe überlah. Kein Schmesser wird sin Chopf berühre."

12 Sie bätet lang zu Jehova und Ẹli het uf ihri Lippe gachtet.

13 Wöu Hanna still für sich het gredt u nume ihri Lippe bäte, aber ihri Stimm nid z'ghöre isch gsi, het Ẹli se für betrunke.

14 "Wie lang wirsch no betrunke sii? Hör uuf, Wy z trinke!", het gseit Ẹli,

15 woruf Hanna erwideret het: "Nei, my Herr! I bi e Frou unger grosser Belastig. I ha ke wii trunke u o süsch ke alk, sondern i schütte Jehova mis herz us.

16 Halt mi nid für ne nutzlose Frau, min Herr. I rede di ganz Zyt us mim grosse Schmerz u Chummer use."

17 Ẹli erwideret: "Gang in Frieden. Möge de Gott Israels die Bitte erfülle, wo du a ihn grichtet hesch."

18 Druf het d Frou gseit: "La mi i diner Gunst stah, mi Herr", u isch wäggange. Si het öppis gässe, u ires Gsicht het nümme niedergschlage usgseh.

19 Früehmorgens isch d Familie ufgstande, het sich vor Jehova verbüte u isch denn wieder hei nach Rạma gangä. Elkạna het itz mit syre Frou Hanna u d Jehova ire Beachtig gschänkt.

20 Innerhalb vomene Jahr isch Hanna schwanger worde und het e Bueb uf d Wält brocht. Si het ne Samuel gheisse, denn, so het si gseit: "Von Jehova hani ne erbätte."

21 Als Elkạna spöter mit sinere ganze Huus¬Gmeinschaft ufegzoge, um Jehova s jährliche Opfer und sis Gelübdeopfer darzbringe,

22 isch Hanna nid mitgange. Si het ihrem Maa erklärt: "Sobald dä Bueb nümm mues gstillt werde, bring i ihn uf. Är wird de vor Jehova erschine u vo da a dert bliibe."

23 Ihr Mann Elkạna erwideret: "Du was de füres bescht hebsch, blib dihei bis ne nümme stilsch. Möge Jehova wahr mache was du gseit hesch" Sie isch auso deheim blibe u het ihre Bueb gstillt bis er entwöhnt isch.

24 Sobald si der Samuel abgstillt het, het si ne nach Sịlo ufebracht, zäme mitemne drüjährige Stier, emene Ẹpha Mehl und eme grosse Krug Wy. So isch si mit em chline Junge zum Huus Jehovas in Sịlo cho.

25 Denn het me de Stier gschlachtet, u de Junge het me zue Ẹli brocht.

26 Si het gseit: "Verzeh mir, min Herr! So wahr du läbsch, min Herr: Ig bi d Frou wo a däm Ort bi dir gstande und zu Jehova betet het.

27 Um dene Junge han i bätet, u Jehova het die Bitte erfüllt, won i a ihn grichtet ha.

28 U drum gib i ne jetzt Jehova. Är söll sys ganze Läbe lang Jehova ghöre."

Und är het sech dert vor Jehova verbütet.