1.Moses 33 vo 50

1.Moses 33 vo 50

33:1 Als Jakob uufblickt und Ẹsau mit 400 Männer hei cho, het er d Chind uf Lẹa, Rahel und di beide Dienerinne verteilt.

2 Er het d Dienerinne mit ihrne Ching vornedra gstellt, denn si Lẹa u ihri Ching u drhinger Rahele u dr Joseph cho.

3 Är säuber isch voruus gange, u während är sich sym Brüeder nöcher het, het är sech sibemau bis zur Ärde verbütet.

4 Ẹsau isch ihm entgäge gloffe, umarme und küsst ne, und si bringed z Träne us.

5 Wo är ufegseh het u sy Blick uf d Froue u d Ching isch gfragt het är: "We hesch du da bi dir?" Jakob gantwortet: "Das sind d chind, wo Gott mir, dim Diener, i sinere Güte gschenkt het."

6 druf sind d Dienerinne mit ihrne Chind nöcher cho und hend sech verbüüted.

7 Denn si au Lẹa und ihri Chind cho und verbüüte sich. Schliesslich isch Joseph mit Rahel nooch gange und si hend sich verbüte.

8 Ẹsau het gfragt: "Was hesch du mit de Lüt und de Tier vor wo ig begägnet bi?" Jakob erklärt: "Ich ha dich demit fründlich stimme, min Herr."

9 Da het Ẹsau: "Ich bsitze sehr viel, min Brüeder. Bhalt was dir ghört."

10 Jakob gwehrt jedoch ab: "Nei, bitte. Wenn ich i dinere Gunst stah denn nimm mis Gschänkli vo mir ah. Has mitbracht, damit ich dis Gsicht cha gseh. Un wo i di Gsicht gseh ha, isch's gsi, als het i Gottes Gsicht gsähne, denn dü hesch mi wohlwollend gregt.

11 Nimm bitte das Gschänkli wo mer dir bracht het. Gott isch so guet gsi zu mir u i ha aues woni bruche." Jakob het ne so lang drängt bis ers agnoh het.

12 Spöter het gseit Ẹsau: "Chum mir breche uf und zieh wiiter. Lönd mi vorusgah."

13 Jakob erwideret jedoch: "Min Herr, wie Du weisch, sind d Chind no zart. Usserdäm han i Schoof u Rinder, wo ihri Junge süüged. We si e Tag zschnell tribe wärde stirbt di ganz Herde.

14 Min Herr, zieh bitte dim Diener vorus. I wirde mi nachem Tempo vo de Tier u d Ching richte u langsamer witerzieh bis i zu dir, mim Herr, uf Sẹir chume."

15 Ẹsau isch de vorgschlage: "Bitte – ich möcht dir einige vo mine Lüt dassen." Doch Jakob het gseit: "Wozu das? Schänk mer nume dini Gunst, min Herr."

16 Da het sech Ẹsau no am gliiche Tag uf de Rückweg uf Sẹir gmacht.

 17 Jakob het nach Sụkkoth Dert het är sich es Huus u Ungerschtänd für sini Herde bout. Drum het är de Ort Sụkoth gnennt.

18 Schliesslech isch Jakob uf sire Reis vom Pạdan-Ạram wohlbehalte nach Sịchem im Land Kạnaan u het sy Lager ir nöchi vor Stadt uf gschlage.

19 Denn het är für 100 Gäudstück es Stück Land vo de Söhn Hạmor, em Vater vo Sịchem kouft, u het sy Zäut druff gsteut.

20 Er het dert e Altar errichtet und het ihn "Gott, der Gott Israels" nennt.