1.Moses 2 vo 50

1.Moses 2 vo 50

2:1 So isch d Erschaffig vom Himmel u Ärde worde u auem wo derzue ghört beändet.

2 Am siebte Dag het Gott si Werk vollendet gha, u am siebte Dag het er agfange, vo sim ganze Werk z ruhe.

3 Gott het när der siebte Tag gsegnet u het ne für heilig erklärt, wüu a ihm het er vo sim ganze Schöpfigswärk grueht – vo allem, woner sech z tue het vorgnoh.

4 Des isch dr Bricht iba Himmel un Erde. Er handelt vu dr Ziit, wo sie erschaffe worde sin, däm Dag, däm Jehova Gott Erde un Himmel gmacht het.

5 Uf dr Ärde hets no ke Strücher gä u es si o ke anderi Pflanze ufem Land gwachse, denn Jehova Gott hets nid uf d'Ärde lo rägne, u es isch ke Mönsch gsi do, wo dr Erdbode bout het.

6 Aber e Dunscht isch vor Erde ufgschtange u het di ganz Erdoberflächi bewässeret.

7 Jehova Gott het denn dr Mönsche us Staub vom Erdbode bildet und isch dr Läbesatem i sini Nase bliebe, u dr Mönsch isch es läbends Wäse worde.

8 Usserdäm het Jehova Gott e Garte i Ẹden a gleitet, im Oschte. Derthi het är de Mönsche gsetzt, won är bildet het.

9 Jehova Gott het us em Erdbode alli Arte vo Böim wachse lah wo schön aazluege si und gueti Frücht trage. Er het au d Baum vum Läbä in dr Mitti vum Gartä wachse sowie dr Baum vu dr Erkenntnis vu Guet un Bese.

10 Us Ẹde isch e Fluss cho, wo de Garte bewässeret het und sich denn i vier Flüss teilt het.

11 De Name vom erschte isch Pịschon. Er umflüst z ganze Land Hawịla wos Gold git.

12 Das Gold i däm Land isch guet. Dört gits ou Bdẹlliumharz und Ọnyx.

13 Der Name vom zwöite Fluss isch Gịhon. Är umflüsst ds ganze Land Kusch.

14 Dr dritti Fluss heisst Hịddekel und flüsst öschtlich vo Assyrie. U dr vierte Fluss isch dr Euphrat.

15 Jehova Gott het d Mensch gno und het nen im Garte lo Ẹde wohne. Är sött ne boue und pflege.

16 Jehova Gott em Mensch o folgendes gebot: "Du darfsch vo jedem Baum im Garte ässe bis satt bisch.

17 Aber vom Baum vo dr Erkenntnis vo Guet u Bös darfsch nid ässe, denn a däm Tag wo de devo issisch wirsch ganz bestimmt sterbe."

18 Denn het Jehova Gott gseit: "Es isch nid guet für d'Mensche, wenn er allei blibt. I wirde öpper für ihn mache, wo ihm hilft und genau zu ihm passt."

19 Drno het d Jehova Gott usem Erdbode alli Wildtier vum Land gha un alli fliegende Tier vum Himmel bildet. Är het se zum Mönsch bracht um z gseh wie er se würd nenne. Jedes Läbewäse sött dr Name becho wo dr Mönsch ihm würd gä.

20 Dr Mönsch het de Huustier geh, de flüügende Tier vom Himmel u de Wildtier vom Land, aber er het niemer gha, wo ihm ghulfe het u zu ihm passt het.

21 Da het d Jehova Gott d Ma in e tüüfe Schloof gloffe. Während dr Maa gschlofe het, het Gott e Rippe vo ihm gno und de Körper wider a dr Stell verschlosse.

22 Jehova Gott het us dr Rippe bildet, won er vom Maa gno het, e Frou u het si zum Maa bracht.

23 Da het der Maa gseit: "Das isch ändlech Geby vo mym Gymi u Fleisch vo mym Fleisch!

Si wird Frau gnennt werde, denn vom Maa isch si gno worde."

24 Drum wird ä Ma si Vater und sini Mueter verlah u fest zu sire Frou hebe, u si wärde eis wärde.

25 Der Maa u sini Frou si beidi witer nackt gsy, aber si schäme sech nid.