Sacharja 1 vo 14

Sacharja 1 vo 14

SACHARJA

1 Im 8. Monet vom 2. Jahr vom Darịusa het dr Prophet Sachạrja, Sohn Berẹchjas, Sohn Ịdos, e Botschaft vo Jehova. Si het glutet:

2 "Jehova isch sehr verarscht gsy über eui Vätere.

3 Sag zue nene: 'Das sin d Wort Jehovas, vum Herrn vu dr Heere: Kehrt um zue ma, erklärt Johva, dr Herr vu dr Heere, un i wär zue äich umkehre, sait Johova, dr Herr vum Heere.“‘

4 Werde nit we äiri Vädare, den de friehere Prophete vukindigt hän: Des sait Johva, dr Herr dr Heer: Bitte, wänd äich ab vu äire schlächte Wäg un äiri schlächte Tade. Aber si hei nid ghört und hei mir ke Ufmerksamkeit gschänkt, erklärt Jehova.

5 'Wo sind eui Vätere jetzt? Und d Prophete? Hends öppe ewigs Läbe gha?

6 Mini Wort un mini Verordnige, de i mi Diena, d Prophete, ufdrückt, sin doch schlüsslich zue äire Vädere glangt, odr öppe nit? Drum hei si zu mi umgekehrt un hei gsait: 'Jehova, der Herr vo der Heere, isch mit üs so verfahre, wie mir's für üse Läbenswandu u üsi Tate verdient hei, so win er's beschlosse het.

7 Am 24. Tag vom 11. Monet, das heisst im Monet Schẹbata, im 2. Jahr vom Darịusi het dr Prophet Sachạrja, Sohn Berẹchjas, Sohn Ịdos, e Botschaft vo Jehova.

8 Sachạrja het gseit: "I der Nacht hani e Vision gha. E Maa rittet uf em rote Ross u isch zwüsche de Myrteböim i dr Schlucht stah. Hinger ihm si roti, rotbrune u wissi Ross gsi."

9 Da hani gfragt: "Was het das z bedüte, mi Herr?" Der Engel wo mit mir het gantwortet: "I wird dir zeige, was es dermit uf sich het".

10 Drufabe het dr Maa gseit, wo zwüsche de Myrteböim isch gstande: "Das sind die, wo Jehova usgsandt het zum d Ärde durezieh",

11 woruuf si zu däm Engel Jehovas, wo zwüsche de Myrteböim isch gstande, hei gseit: "Mir hei d Ärde dürezoge und di ganz Erde isch ruhig und unbesorgt.

12 Der Engel Jehovas frogt dann: O Jehova, Herr dr Heere, we lang wirsch Jerusalem un dr Schtädt Judas, wo dü die 70 Johr värgert bisch, di Erbarme no vorenthalte?

13 Jehova git zantwort däm Engel, wo mit mir gschwätzt het, mit fründliche u tröschtende Wort.

14 Der Engel, der mit ma sait, forderet mi denn uf: "Ruef us: "Das sait Johova, dr Herr vum Heere: "Ich setz mi fir Jerusalem un fir Zion mit grossem Eifa i.

15 I bi über d sorglose Völker sehr verarscht. I bi nämlech nume i gringem Mass zornig gsi, aber si hei das Unglück schlimmer gmacht.

16 Drum sait Jehova: '"Voll Erbarme wän i mi Jerusalem wieda zue un mi eigene Hus wird drin baut wäre, erklärt Johva, dr Herr dr Heere, un ä Messschnur wird iba Jerusalem gschpannt wäre.

17 Ruef ä wieteres Mal üs un sait: Des sin de Wort Johvas, vum Herrn dr Heer: Mini Schtädt wäre wieda vu Guetem ibafliesse un Johva wird Zion wieda tröschte un Jerusalem wieda üsäwähle.

18 I bi de ufghobe u ha vier Hörner gseh.

19 Auso i ha i d Engel gfrogt, der mit ma sait: "Was sin des fir Hörner?", woruf er git zantwort: "Das sin d Hörner, d Juda, Israel un Jerusalem vuschtreue.

20 Nochane zeigt Jehova mir vier Handwerker.

21 Ig ha gfragt: "Wozu sin sie cho?" Är het gseit: "D Hörner hei d Juda so wit zerstreut, dass keine me si Chopf het chönne hebe. Di angere werde cho, um d Hörner i Schrecke z versetze. Si söue d Hörner vo de Vouch zu Bode werfe, wo ihres Horn gäge s Land Juda erhobe hei, um es z zerstreue."