Richter 2 vo 21

Richter 2 vo 21

2:1 Jehovas Engel isch denn vo Gịlgal uf Bọchim ufegange und het gseit "Ich ha öich us Ägypte usegfüehrt und i's Land bracht, woni eue Vorfahre mitemne Eid zuegsicheret ha. Usserdäm han i gseit: 'Ich wird mi Bund mit öich niemols bräche.

2 U dir eurersits söttet euch nid mit de Bewohner vo däm Land verbünde. Dir söttet ihri Altäri zerstöre.' Aber ihr heit nid uf mini Stimm ghört. Werum heit der das gmacht?

3 Deswege hani au gseit: 'I wird d Bewohner vom Land nid vor öich vertribe. Si wärde öich zur Fäll wärde und ihri Götter zum Köder.'"

4 Als Jehovas Engel das zu de Israelite gseit het, het sie aagfange lut z brüele.

5 Da hei si dr Ort Bọchim gheisse und hei d Jehova dert Opfer darbrocht.

6 Nochdem Jọsua d Israelite wäggschickt het, isch jede zu sim Erb gangä um ds Land i Bsitz z näh.

7 Das Volk het Jehova witer zur Zyt Jọsuas und zur Zyt vo de Älteschte, wo Jọsua überläbt hei und alli grosse Tate Jehovas für Israel gseh hei.

8 Jehovas Diener Jọsua, dr Sohn Nuns, isch im Alter vo 110 Jahr gstorbe.m

9 Me het ihn uf sim Erbsitz begruebt, z Tịmnath-Hẹres im Bergland vo Ẹphraim, nördlich vom Berg Gaasch.

10 Die ganz Generation isch mit ihrne Vorfahre vereint worde und nachher isch e anderi Generation cho, wo Jehova nid kennt het und nid gwüsst het was er für Israel gmacht het.

11 D Israelite hei gmacht, was in Jehovas Ouge schlecht isch gsi, und hei de Baale dient.

12 So vulosse sie Johva, d Gott ihre Vädare, der sie üs Ägypte üsgfiehrt het. Si hei angeri Götter nooch gloffe, de Götter vo de umliegende Völker, sie hei sech vor ihne verbüte und hei sech d Jehova kränkt.

13 Si hei d Jehova verlüre u bätte Baal u d Aschtọret-Figure a.

14 Do flammte Jehovas Zorn gege Israel uf, un er het's vu Plünderer lo usraube. Är het se i d'Hang vo ihrere Find rings umegäh, so dass si sech nüm hei chönne behaupte.

15 Woher sie au gehn, war d Hand Jehovas gege sie, un Unglück isch iba sie kumme, so we Johova`s gsait het, un we Johova`s ne gschwore het. Sie ware in grosser Not.

16 Da het d Jehova ihne immer wider Richter gäh, wo se us dr Hand vo de Plünderer befreit hei.

17 Doch si hei o nid uf d Richter ghört, sondern hei sech wi Prostituierti angeri Götter häre gä und sech vor ihne verbüitet. Si wiche schnell vo däm Wäg ab, wo ihri Vorfahre gsi si. Si si nid wie ihri Vorfahre gsi, wo dr Gebot Jehovas ghorcht hei.

18 Wenn Jehova ihne e Richter gäh het, isch Jehova am Richter bi gstande und het sie us dr Hand vo ihrere Find gfrättet, solang dr Richter gläbt het. Jehova het nämlich mitleid gha, wenn si gstöhnt hei wüu me se ungerdrückt u misshandlet het.

19 Doch we dr Richter gstorbe isch, hei si wider verwärflecher ghandlet aus iri Vätere. Si hei angeri Götter no gloffe, dient ne u verbüte sech vor ihne. Si hei ihri Praktike gä u ihres sture Verhaute nid uf.

20 Schliesslich flammti Jehovas Zorn gege Israel uf, und er het gseit: "Des Volk het de Bund, wo i mit siine Vorfahre gschlosse ha, broche und nid uf mi ghört.

21 Ig wird kes einzigs vo de Völker wo nach Jọsua Tod no da si gsi, vor ihm vertribe.

22 So wott i prüefe ob Israel uf em Weg Jehovas wird gah, wie's sini Vätere tah händ."

23 Jehova het die Völker also bestah lah. Är het si nid sofort vertribe und het si nid in Jọsuas Hand gä.