Josua 14 vo 24

Josua 14 vo 24

14:1 Nun folgt ds Gebiet, wo d Israelite im Land Kạnaan aus Erb in Besitz hei gno. Dr Prieschter Eleạsar und Jọsua, dr Sohn Nuns, u d Oberhäupter vor Grossfamilie vo Israels hei ne aus Erbbsitz gä.

2 Das Land isch dur ds Los verteilt worde, so wies Jehova dur Moses für die nünihalb Stämme agordnet het.

3 Dä übrigä zwöihaub Stämme het dr Moses ihre Erbbsitz uf dr angere Jordansiite gä, u dr Levịt het er ke Erbbsitz im Land gä.

4 Die Nochkomme Josephs hei als zwöi Stämm gulte: Manạsse und Ẹphraim. Dr Levịte het me kei Landateil geh, usser Städt, wo si hei chönne wohne und däm drzue ghörige Weideland für ihre Vieh und ihre Bsitz.

5 Die Israelite hend das Land verteilt also genau so wie Jehova Moses agwise het.

6 In Gịlgal sind d Männer vom Juda an Jọsua ane Jọsua anecho, u dr Kạleb, dr Sohn vom Jephụnne wo dr Kenisịter het gseit: "Du weisch doch, was Jehova in Kạdesch-Barnẹal zu Moses, dem Mann des wahre Gottes, über di und mi gseit het.

7 I bi 40 Jahr alt gsi wo mi Moses, dr Diener Jehovas, vom Kạdesch-Barnẹa losgschickt het um ds Land uszkundschafte, u i bi mit em ne offene u ehrleche Bricht zruggkehrt.

8 Mini Brüeder wo mit mir gange si hei em Volk aune Muet gno. Trotzdem bin i mim Gott Jehova vo ganzem Herze gfolgt.

9 An diesem Tag schwor Moses: 'Ds Land wo du betrete hesch, wird zumene bliebende Erbe für dich und dini Söhn, will du min Gott Jehova vo ganzem Herze gfolgt bisch.

10 Jehova het mi wie versproche am Läbe i dene 45 Jahr, sitdem Jehova Moses das Verspräche gäh het – damals wo Israel dur d Wildnis gwanderet het. Hüt, mit mine 85 Jahr bini immer no da.

11 I bi hütt no genauso starch wi a däm Tag wo Moses mi losschickt het. So wi mini Chraft damals isch gsi, isch si no iz, öb füre Chrieg oder für angeri Ungernähmige.

12 Gib mer drum z Bergland wo Jehova mir a däm Tag zuegseit het. Du hesch damals ghört das döt ennakịter i grosse befestigte städt gläbt hend, aber Jehova wird sicher a minere siite si, und i wird se vertriebe, so wi Jehova sis versproche het.“

13 Jọsua het Kạleb, dr Sohn vom Jephụn, u het ihm Hẹbron aus Erbe gäh.

14 Drum isch Hẹbron bis hüt dr Erbbsitz vom Kenisịter Kạleb, Sohn von Jephụn, wil er Jehova, em Gott Israels, vo ganzem Herze gfolgt het.

15 Hẹbron het früecher Kịrjath-Ạrba gheisse (Ạrba isch dr grossi Maa unger dr Enakịtere gsi). Das Land het iz Rueh vom Chrieg gha.