2.Chronika 28 vo 36

2.Chronika 28 vo 36

28:1 Ạhasa isch mit 20 Johr König worde und het 16 Johr in Jerusalem regiert. Im Gegesatz zu sim Vorfahre David het er nid gmacht, was in Jehovas Ouge richtig isch gsi.

2 Stattdesse isch är uf e Wäg dr König vo Israel gange u het sogar Metallstatue vo dr Baal gmacht.

3 Usserdäm het är im Tal vom Bueb Hịnomsa Opferrauch la ufstige u het sini Söhn verbrönnt. Damit het är die abscheuleche Praktike vor Völker übernoh, wo Jehova vor de Israelite vertribe het.

4 O het är immer wider uf d Höchi opferet, uf dä Hügel u under jedem üppige Baum u het dert Opferrauch ufstiege lo.

5 Jehova, sin Gott, het ihn deswege in d Hand vum König vu Syrie gäh. D Syrer hei ne bsuecht, hei viu Gfangeni gmacht und hei si nach Damạskus bracht. Gott git nem au in d Hand vum Kenig vu Israel, der nem ä schweri Niederlag zuegführt het.

6 Pẹkach, de Sohn Remạljas, het in Juda amene einzige Tag 120'000 tapferi Männer tötet, will Juda Jehova, wo Gott siine Vorfahre verloh het.

7 Sịchri, e Chrieger us Ẹphraim, tötet Maasẹja, dr Sohn vom König, Ạsrikam, dr Verwalter vom Palasta, u Elkạna, dr zwöit Maa nach em König.

8 Usserdäm hei d Israelite vo ihrne Brüedere us Juda 200 000 Fraue und Kinder gfange. Si hei sehr viu Büt gmacht, wo si när uf Samạriam hei bracht.

9 Det het sich befunde Ọded, e Prophet Jehovas. Er isch am Heer gange, wo uf Samạria isch cho, entgäge und het gseit: "Jehova, dr Gott eure Vorfahre, het si i eui Hand gäh, wüu er uf Juda zornig isch gsy. Doch dir heit si mit sonere Wuet abgschlachtet, dass es zum Himmel schreit.

10 Und jetzt wänd ihr d Lüt vo Juda u Jerusalem o no zu oire Diener und Dienerinne mache. Aber stönd ned au ihr vor euem Gott Jehova schuldig da?

11 Höret itz uf mi u bringt di gfangene zrügg, wo dir unger eune Brüedere gmacht heit, denn dir heit euch Jehovas glühende Zorn zoge."

12 Einige von der Oberhäupter Ẹphraims – Asạrja, der Sohn Jehohanạns, Berẹchja, der Sohn Meschịllemoths, Jehiskịja, der Sohn Schạllums, u Amạsa, der Sohn Hạdlais – hei denn dene, wo vom Feldzug zrugg cho si, entgäge

13 und sage zue nene: "Bringt die Gfängnige nid hie häre, süsch mache mer üs vor Jehova schuldig. Was dir vor händ, macht üsi Sinde u üsi Schuld nume no schlimmer. Üsi Schuld isch scho gross und Israel het sich Gottes glüehende Zorn zuegleit."

14 Da übergäh hei di bewaffnete Soldate de füehrende Männer und aune Versammlige d Gfängnene u d Büüti.

15 D Manne wo namentlich drzue bestimmt worde si, hei sech de um di Gfängnige kümmeret. Si hei aui versorgt wo nüt hei azzieh, mit Chleidig us der Büt. Si hei Chleidig u Sandale, Ässe u Trinke u Öl für d Hut verteile. Di Schwache hei si uf Esel ghocket u mit de angere Gfange zu irne Brüedere i d Palmestadt Jẹricho bracht. Nachher hei si nach Samạria zruggchert.

16 König Ạhas bat damals d Könige vo Assyrie um Hilf.

17 Die Edomịter si wieder iigfaue, griffe Juda ah und hei Gfangeni gmacht.

18 Und d Philịster überfile d Städt ir Schẹphelas und im Nẹgeb z Juda. Si hei Beth-Schẹmescht iigno, Ạjalon,u Gẹderoth, Sọcho und di abhängige Ortschafte, Tịmnav und di abhängige Ortschafte sowie Gịmso mit de abhängige Ortschafte und hei sich dert aagluegt.

19 Jehova demütig Juda wege König Ạhas vo Israel, denn er het Juda freie Lauf gha, was zu schwererer Untreue gegenüber Jehova gführt het.

20 König Tịlgath-Pilnẹser von Assyrie, der Ạhas eigentlech sött unterstütze, het schlüsslech aagrückt u ihm schwirigkeite gmacht.

21 Ạhas het ds Huus Jehovas gha, dr Palast vom König u d Hüüser vo de füehrende Manne plünderet u em König vo Assyrie es Gschänkli gmacht, doch het ihm nüt ghulfe.

22 Als König Ạhas i Schwirigkeite gsi isch, het er gägenüber Jehova sogar no treuloser ghandlet.

23 Er het agfange, de Götter vo Damạskus z opfere wo ne bsiegt hei. Är het gseit: "D König vo Syrie bechöme Hilf vo ihrne Götter. I wirde ne opfere, damit sy au mir hälfe." Doch sie brachte ihn und ganz Israel zu Fall.

24 Usserdem holt Ạhas d Gegeständ us em Wahre Gott zämme und sie zerschlage. Är het d Türe vom Huus Jehovas gschlosse u het a jedem Egge in Jerusalem für sich Altäre ufgstellt.

25 In allne Städt Judas het är Höhe errichtet, um für anderi Götter Opferrauch ufstiege z'loh. So het är Jehova, de Gott siine Vorfahre kränzt.

26 Alles Witeri über sy Gschicht, sy Tate vom Aafang bis zum End, schteit im "Buech der Könige von Juda und Israel".

27 Denn isch gstorbe Ạhas und ma begraubt in dr Stadt, in Jerusalem. Ma het nen nit in d Grabschtätte vo dr Könige vo Israel gleit. Nach ihm isch si Sohn Hiskịa König worde.