1.Samuel 26 vo 31

1.Samuel 26 vo 31

26:1 Eines Tages sy d Männer vo Sipha zu Saul uf Gịbea cho u hei gseit: "David versteckt sech uf em Hügel Hachịla gegenüber vom Jẹschimon."

2 Da het de Saul mit 3000 Maa zoge, won er us ganz Israel usgwählt het, zur Wildnis Siph abe zum David det ufzspüre.

3 Saul isch ufem Hügel Hachịla gegenüber vom Jẹschimon näb dr Stross glageret. David wo sech ir Wildnis ufghaute het erfahre, dass dr Saul i d'Wildnis cho isch zum ne sueche.

4 Drum het är Kundschafter los gschickt, wo sötte bestätige, dass dr Saul würklech isch cho.

5 Spöter isch David an Ort gange, wo der Saul sy Lager het, u het d Stell gsäh, wo der Saul u sy Heerführer Ạbner, der Sohn Ners, gschlafe. Dr Saul isch innerhalb vor Lagerumgränzig gschlage, u sini Soldate hei um ne umegleit.

6 Da het de David de Hethịter Ahimẹlech und Ạbischai, dr Sohn Zerụjas, dr Brüeder Jọabs: "Wer geit mit mir abe i Sauls Lager?" "I gang mit!", het gantwortet Ạbischai.

7 Also schlächte David und Ạbischai ir Nacht zu de Soldate u hei der Saul innerhalb vor Lagerumgränzig schlafend gfunge. Sy Speer het näb sim Chopf im Bode gsteckt. Ạbärner u d Soldate si aui um ne ume.

8 Ạbischai het itz zu David gseit: "Hütt het Gott dir din Fäind usgliferet. Itz lah mi ne bitte mitem Speer an Bode la spüsse! E Schtoss längt! I bruche ke zwöiti."

9 "Tu ihm nüt!", het de David ab gwehrt. "Denn wer cha d Hand gäge d Gsalbte Jehovas erhebe und unschuldig bliibe?"

10 Denn het de David no gseit: "So wahr Jehova läbt: Jehova säuber wird ihn niederstrecke oder si Tag wird cho und er stirbt oder er zieht id Schlacht und chunt um.

11 Vo Jehovas Standpunkt us gseh isches für mi undenkbar, mini Hand gäge de Gsalbte Jehovas z erhebe! Nimm auso bitte itz der Speer näb sim Chopf u ds Wasserchrug, u la üs ga!"

12 So het dr David dr Speer und dr Wasserchrug näbe Sauls Chopf a sich gno und si hei sich drvo gmacht. Niemer het sie gseh oder bemerkt und niemer het ufwacht. Alli sind fescht gschlafe, denn Jehova het si inen tüüfe Schlaf gheie lah.

13 Dann isch dr David uf di gägenüberliegende Syte gange, het sich ufe Gipfel vom Bärg gsteut, wo chli wyter wägg isch gsy, und het sich so i sicherer Entfärnig vo ihne befunde.

14 David het de Soldate u Ạbner gredt, em Sohn Ners zue: "Ạbner, antwortisch nid?" "Wär bisch du, dass du zum König überrüefsch?", het Ạbner erwideret.

15 Druf het david zu Ạbner gseit: "Bisch denn kein Maa? Wer in Israel isch wie du? Warum hesch du also din Herr und König nid bewacht? Da isch nämlich e Soldat iidrunge um dine Herr u König umzbringe!

16 Was du da gmacht hesch isch nid guet. So wahr Jehova läbt: Ihr verdient z'stärbe, wüu ihr aune Herr, dr Gsalbte Jehovas, nid bewacht händ. Lueg Dich doch mal um! Sind da nid ä Speer u es Wasserchrug näbem Chopf vom Chönig gsy? Und wo sisi itz?"

17 Da het de Saul d Schtimm David erkennt und gfragt: "Isch das dini Schtimm, mi Sohn David?" "Ja, my Herr und König", het david gantwortet.

18 "Warum jagsch du mich min Herr, was hani gmacht? Weli Schuld hani uf mich glade?

19 Bitte hör din Diener ah, min Herr und König! Wenn Jehova di gäge mi ufghetzt het, denn söll er mis Getreideopfer aneh. Aber we di Mönsche ufghetzt hei söue si vor Jehova verfluecht si, da si mi hüt vertribe hei, sodass i nid mit Jehovas Erbe cha vereint si. Si säge: 'Gö u di angere Götter!'

20 Nun lah mis Bluet nid färn vo dr Gägewart Jehovas zur Erde flüsse! Warum sött dr König vo Israel hinger emene einzige Floh här sii, als würd er es Rebhuhn uf de Bärge jagge?"

21 Saul erwideret: "Ich ha gsündet! Chum zrug, mi Sohn David! I wirde dir nüt me mache, denn du hesch mis Läbe hüt aus choschtbar agseh. I ha mi würklech wiene Dummchopf verhaute und e schlimme Fähler gmacht."

22 David seit: "Hier ist der Speer des König! Lass eine vo de junge Manne hercho, um ne z hole!

23 Jehova säuber wird jede für sini eigeti Gerechtigkeit u für sini eigeti Treue belohnä. Obwohl Jehova di hüt i mini Hand geh het, hani nid welle gäge de Gsalbte Jehovas d Hand erhebe.

24 Drum: So kostbar, wie dis Läbe hüt für mi isch gsi, söu mis Läbe i de Auge Jehovas sy, u er söu mi us allne Notlage befreie."

25 Saul erwideret: "Du sollst gesägnet sein, mein Sohn David! Du wirsch bestimmt Grosses leiste und du wirsch bestimmt sie." Druf zoge David wiiter und de Saul isch hei gange.